search
close اطلاع از جدیدترین جشنواره ها

همین الان ثبت نام کن و از جدیدترین جشنواره ها مطلع شو
menu

جاهای دیدنی تبریز

[ پنهان کردن ]
اماکن تاریخی و باستانی
بازار بزرگ تبریز
مسجد جامع تبریز
برج آتش نشانی یا برج یانقین
ارگ علیشاه تبریز
مجموعه باستانی ربع رشیدی
موزه قاجار (خانه امیر نظام)
دروازه های هشتگانه تبریز
بازار کره نی خانا آلتی
مقبره الشعرا
حمام نوبر (رستوران شهریار)
موزه بزرگ آذربایجان
بوستان خاقانی
محله بارون آواک
موزه مشروطه
بازار تربیت
موزه عصر آهن تبریز
کلیسای سرکیس مقدس
آرامگاه دو کمال
خانه کلانتر
خانه امیر کبیر
خانه پروین اعتصامی
مسجد کبود
شاهگلی یا ائل گولی
عمارت شهرداری
مسجد صاحب الامر
گورستان پینه شلوار
خانه علی مسیو
کافه شتربان
خانه بهنام
خانه گنجه ای زاده
خانه حیدرزاده
خانه شربت اوغلی
برج خلعت پوشان
خانه ثقه الاسلام
امامزادگان دال و ذال
خانه مجتهدی
مسجد جمعه تبریز
توصیف زیبایی های شهر تاریخ ساز و اسطوره ای تبریز در هیچ کلامی نمی گنجد، از هر پنجره ای به این کلان شهر نگاه کنید، رد پای تاریخ، فرهنگ و هنر را می بینید که در تار و پود آن ریشه دوانده اند و آن را در نظر گردشگران خارجی و داخلی جذاب ساخته اند. با اینکه شهر اولین های تبریز گنجینه های ارزشمندی از تاریخ و فرهنگ را با خود به یدک می کشد اما طبیعت فوق العاده زیبا و شرایط آب و هوایی اش هم تاثیر کمی در جذب این گردشگران نداشته است. کافیست نگاهی به آمار خرید بلیط هواپیما تبریز بیاندازید تا توجیحی برای این اشتیاق پیدا کنید. به عبارتی با یک بار سفر به تبریز نمی توان همه زیبایی هایش را دید، خیابان های تبریز را باید در هر فصلی گشت حالا یک بار برای ماجراجویی تاریخی، یک بار برای طبیعت گردی و بارهای بعدی برای شکم گردی و خرید. اینکه کجای تبریز بروید کاملا بسته به انتخاب شماست و این هم لیست کاملی از جاذبه ها و دیدنی های تبریز:

اماکن تاریخی و باستانی


بازار بزرگ تبریز


این لیست را با میراث جهانی یونسکو و یکی از آثار ملی کشورمان شروع می کنیم، بازار بزرگ تبریز به معنای واقعی کلمه عظمت یک بنای تاریخی را به نمایش گذاشته است. هر زمانی که از بازار سرپوشیده تبریز بازدید کنید، حال و هوای زمان های قدیم را برایتان تداعی می کند. به خصوص حوالی ظهر بوی کباب و آبگوشت در راسته ها و دالان های بازار می پیچد و هر گوشه از بازارچه ها سوژه عکاس هایِ علاقه مند می شود. بازار بزرگ تبریز با ۱ کیلومتر وسعت از بزرگ ترین بازاهای سرپوشیده جهان به شمار می رود و شامل تیمچه ها، سرای های ۳ طبقه، راسته ها، دالان ها و بازارچه های متعددی است.
این بازار در گذشته سر چهارراه جاده ابریشم واقع شده بوده تا جایی که در سفرنامه بسیاری از جهانگردان قرن چهارم نیز از آن یاد شده است. اطلاع دقیقی از تاریخ ساخت بازار در دست نیست ولی آخرین بار در سال ۱۱۹۳ و توسط نجفقلی خان دنبلی حاکم وقت تبریز مرمت و بازسازی شده است. وقتی قدم در بازار تبریز بگذارید تحت تاثیر معماری آن قرار می گیرید، طاق های آجری و گنبد های آن معماری زیبایی دارند و در تیمچه امیر بزرگ ترین گنبد بازار تبریز را می بینید. از خوراکی، ادویه و مواد غذایی بگیرید تا پارچه، پوشاک، طلا، جهیزیه و لوازم الکترونیکی، همه چیز در بازار بزرگ تبریز پیدا می شود.
جاهای دیدنی تبریز

مسجد جامع تبریز


همین بازار بزرگ مسجدی قدیمی را دور تا دور در آغوش گرفته که قدمت آن به دوره سلجوقیان برمی گردد. مسجد جامع تبریز را نماینده معماری اسلامی و ایرانی دنیا می دانند و ذر وصف آن باید از غنای تاریخی آن گفت. این مسجد جزو آثار ملی کشور به حساب می آید و در کتب تاریخی از آن به عنوان مسجد جامع کبیری یاد شده است. مثل بیش تر بناهای تاریخی تبریز، این مسجد هم در زمان زلزله بزرگ سال ۱۱۹۳ تخریب شده بود ولی در دوره قاجار مرمت و بازسازی شد.
زیبایی های بصری مسجد جامع می تواند قلب هر بازدیدکننده ای را تسخیر کند، گچ بری ها و کاشی کاری های ماهرانه، ستون های بزرگ و متعدد، پنجره های ارسی، سقف گنبدی، محراب قدیمی و ترکیبی از معماری های دوره ایلخانی، سلجوقی، صفوی و حتی قاجار مسجد جامع را از مساجد دیگر متمایز کرده است. در عین سادگیِ بنای مسجد، تزئینات و معماری فوق العاده ای مقابل چشمانتان قرار می گیرد.

برج آتش نشانی یا برج یانقین


در محله خاقانی تبریز، برجی ۲۳ متری دیده می شود که از یادگاری های دوران قاجار است و اولین برج آتش نشانی کشور محسوب می شود. برج یانقین از نمونه های نادری است که به عصر جدید راه پیدا کرده است و شاید جالب باشد بدانید که طبق برخی از اسناد، انگلیسی ها برج آتش نشانی خود را با الهام از این برج ساخته اند. شاید ظاهر این برج برای بسیاری از گردشگران جذابیت خاصی نداشته باشد ولی با دانستن تاریخچه و شیوه کار آن مطمئنا مشتاق دیدن آن می شوید. پلان برج یانقین یا برج آتش نشانی تبریز به شکل دایره است و با راه پله ای حلزونی به قسمت بالایی برج متصل می شود.
در زمان های گذشته، در طول شبانه روز یک نگهبان بالای برج نگهبانی می داد و به محض دیدن آتش، زنگ بالای برج را به صدا در می آورد و ماموران آتش نشانی خود را با ارابه و بشکه های آب به محل حادثه می رساندند. این برج علاوه بر کارکرد دیدبانی، حکم راهنمای اهالی شهر را داشته است، به این صورت که بالای برج چراغی روشن بود که مثل برج فانوس دریایی خبر از یک آبادی می داد و اگر کسی به کمک آتش نشان ها نیاز داشت با دنبال کردن این چراغ به سراغ آن ها می رفت. اگر هنگام شب از محله خاقانی بگذرید برج آتش نشانی را با نورپردازی های زیبایش می بینید.

ارگ علیشاه تبریز


جاذبه دیگری که در بافت شهری تبریز غریب می نماید، ارگ علیشاه است و بنای ناتمام این ارگ از دیگر آثار تاریخی و ملی شهر تبریز به حساب می آید. این ارگ در گذشته یکی از بزرگ ترین سازه های شهر بوده و دیوارهای آن از دور دست ها دیده می شد اما در دهه اخیر فضاهای پیرامون آن با احداث بناها دستخوش تغییرات شدند و اخبار زیادی مبنی بر تخریب این بنای باعظمت و ارزشمند به گوش رسید. ارگ علیشاه امروزه با احداث مسجد بزرگی که برای مصلی تبریز در نظر گرفته شده، در پشت دیوارها پنهان مانده و با گذشت هر روز شکوه و عظمتش در خاطر گردشگران و مسئولین محوتر می شود.
تاریخ تاسیس ارگ علیشاه به قرن هشتم هجری برمی گردد و به عنوان قلعه نظامی کاربرد داشته است، تا جایی که در دوران قاجار بناهای دیگری از جمله عمارت کلاه فرهنگی، سربازخانه و کارخانه ریخته گری به این بنا الحاق شدند ولی اواخر دوران قاجار این بخش ها تخریب شدند. در زمان مشروطه این ارگ به عنوان پایگاه نظامی مدافعان تبریزی استفاده می شد و روسی ها در سال ۱۲۹۰ و هنگام حمله به تبریز دیوار ارگ را به توپ بستند. آخرین تخریب ها نیز در دوران پس از انقلاب صورت گرفتند و حالا تنها دیواره جنوبی ارگ در لابه لای ساختمان های جدید مانده است.
جاهای دیدنی تبریز

مجموعه باستانی ربع رشیدی


تصور اینکه هنوز قسمت هایی از یک دانشگاه ۷۰۰ ساله در تبریز باقی مانده باشد، چندان واقعی به نظر نمی رسد ولی مجموعه باستانی ربع رشیدی در واقع همان دانشگاهی است که رشیدالدین فضل الله همدانی وزیر کارآزموده غازان خان، ۷ قرن قبل به سبک معماری آذربایجانی تاسیس کرده بود. دلیل نامگذاری این دانشگاه به این خاطر بوده که دانشگاه رشیدالدین دارای ۴ دانشکده بوده که در چهارسوی آن قرار داشتند. در این دانشگاه دانشمندان و پزشکانی از کشورهای دیگر نیز به کار مشغول بودند و در آن به ۷ زبان زنده دنیا تدریس می شد. حالا خرابه های این بنا در دامنه کوه بیلانکوه واقع در باغمیشه قرار دارد.
مجموعه ربع رشیدی به قدری باعظمت بوده که یک شهر کوچک تلقی میشده است و بر اساس مستندات تاریخی با وسعت ۱۳ هکتار دارای ۳۰ هزار خانه و حجره و بنا شامل مدرسه، کتابخانه، مسجد، حمام، مهمانسرا، بیمارستان، خوابگاه مدرسان و طلاب، خزانه، خلوتگاه، حوضخانه و غیره بوده است. مجموعه ربع رشیدی جایگاه بین المللی ارزشمندی دارد و مورد توجه باستان شناسان خارجی قرار گرفته و حتی تفاهم‌نامه هایی برای مرمت و احیای این اثر تاریخی به امضا رسیده است.

موزه قاجار (خانه امیر نظام)


در محله قدیمی ششگلان تبریز و در نزدیکی مقبره الشعرا، عمارت تاریخی باشکوهی واقع شده که یکی از آثار ملی کشور بوده و حالا با نام موزه قاجار شناخته می شود. صاحب این خانه امیر نظام گروسی، نیک مرد قاجار و پیشکار ناصرالدین شاه بود که اولین ماشین آلات ضرب سکه، تمبر و چاپ را به ایران آورد. این خانه ماندگار و زیبا در ۲ طبقه و با زیربنای ۱۵۰۰ متر ساخته شده که به انضمام ۲ حیاط بیرونی و درونی اش کل مساحت عمارت به ۳ هزار متر می رسد. کاربری این خانه در سال ۱۳۸۵ به موزه تغییر داده شد و آثاری مثل سکه، آبگینه، ابزار موسیقی، خاتم و ابزارهای فلزات دوره قاجار، چینی آلات و آثار بافته در تالارهای طبقه اول آن به نمایش گذاشته شدند.
در تالارهای زیرزمین موزه قاجار نیز دست نویس ها، خاتم کاری ها، لباس های قاجاری، اسلحه ها، قفل ها، فانوس ها، تصاویر تابلو شده از دوربین های ابتدایی و مجسمه شخصیت های برجسته این دوره تاریخی از جمله عباس میرزا، امیرکبیر، میرزا عیسی، قائم مقام فراهانی، امیر نظام زنگنه و امیر نظام گروسی به نمایش گذاشته شده اند. بازدید از موزه قاجار برای دانشجویان و بازنشستگان به صورت نیم بها است و در طول بازدید خود می توانید از بوفه خوراکی بخرید و روی نیمکت های کنار حوض استراحت کنید. معماری قاجاری، پنجره های ارسی و حوض بزرگ آن حال و هوای خانه های قدیمی را برایتان تداعی می کند و تجربه دلنشینی می شود.

دروازه های هشتگانه تبریز


یکی از جاذبه هایی که تقریبا برای تبریزگردان و خریداران بلیط هواپیما تبریز ناشناخته بوده و از نگاه گردشگران دور مانده، دروازه های تاریخی آن است. به گفته محققان بیش از ۲۴۰۰ سال پیش هم برای امنیت تبریز، دور شهر حصاری کشیده شده که ۸ دروازه داشته است. در اواخر حکومت کریم خان زند و در پی زلزله ای بزرگی که در زمستان رخ داد، بیش تر قسمت های شهر تبریز ویران شد و امیر تبریز نجفقلی خان دنبلی حصار عظیمی با ۸ یا ۹ دروازه دور تا دور شهر کشید. با اینکه امروزه ۲ مورد از این دروازه ها باقی مانده ولی خوشبختانه اقدام هایی برای احیا و بازسازی برخی از دروازه ها انجام شده است.
عظمت این حصار در شعر و مکتوبات تاریخی هم توصیف شده است؛ خیاوان قاپیسی (درب خیابان) و باغمشه قاپیسی (درب باغمیشه) ۲ دروازه ای هستند که همچنان در جای خود مانده اند؛ خیاوان قاپیسی در مسیر عراق عجم و اصفهان در محله ای به نام خیابان بوده و باغمیشه قاپیسی نیز در شرق شهر بوده است. درب های دیگر شامل سورخاب قاپی سی (درب سرخاب)، نوبر قاپی‌ سی (درب نوبر)، میارمیار قاپی سی (درب میارمیار)، گجیل قاپی سی (درب گجیل)، ایستامبول قاپی سی (درب استانبول) و دوه چی قاپیسی (درب شتربان) است.

بازار کره نی خانا آلتی


حکایت دروازه های هشتگانه به همین جا ختم نمی شود، بازارچه ای قدیمی در ابتدای خیابان ارتش شمالی وجود دارد که در گذشته با نام بازارچه کره نی خانا آلتی (زیر بام کره‌نی) یا بازار نقارخانه شناخته می شد و از بازارهای معروف تبریز بود. در سال ۱۳۰۸ که خیابان ارتش شمالی احداث شد، این خیابان بازارچه را به ۲ نیم تقسیم کرد. در قسمت شمالی این بازار عمارت قلعه بیگی و شهربانی قرار داشت که ماموران شهربانی به هنگام اذان صبح و مغرب در بام این عمارت شیپور یا نقاره می نواختند و نگهبانانِ دروازه های هشت گانه با شنیدن این صدا دروازه ها را می بستند. یعنی بعد از این ساعت کسی اجازه ورود یا خروج نداشت و کسانی که پشت دروازه ها مانده بودند باید شب را در کاروانسراها سپری می کردند. امروزه هیچ اثری از این عمارت و شهربانی نیست و بازار کره نی خانه آلتی به یک بازار میوه و تره بار تبدیل شده است.

مقبره الشعرا


در محله سرخاب تبریز گورستانی تاریخی با نام آرامگاه شاعران یا مقبره الشعرای تبریز قرار دارد که تنها مقبره شاعران ایران است و بیش از ۴۰۰ شاعر و عارف در این گورستان دفن شده اند. شاعران و عارفان از ۸۰۰ سال پیش در این گورستان دفن می شدند و در سال ۱۳۵۰ بنای یادبودی برای آن ساخته شد که حالا یکی از نمادهای شهر به حساب می آید. این بنای یادبود با ترکیبی از سبک معماری سنتی و مدرن ساخته شده و با طاق های در هم تنیده شده‌اش خود را در چشم بازدیدکنندگان، باعظمت جلوه می دهد.
وارد مقبره الشعرای تبریز که می شوید، در واقع قدم در اتاق بسیار بزرگی می گذارید که دور تا دور آن با اشعار شاعرانِ مدفونِ مقبره مزین شده و چند اتاق کوچک دیگر نیز به اتاق اصلی متصل هستند. استاد شهریار نیز در همین اتاق اصلی دفن شده است و از دیگر شاعران برجسته می توان به اسدی طوسی، خاقانی شروانی، شاهپور نیشابوری، شکیبی تبریزی، عزیز خان مکری، ذوالفقار شروانی و صدها شاعر و عارف نامی ایران اشاره کرد.
جاهای دیدنی تبریز

حمام نوبر (رستوران شهریار)


وقتی جاذبه های تاریخی کاربری خود را به موزه، هتل یا رستوران تغییر می دهند از محبوبیت بیشتری برخوردار می شوند و به عبارتی بیش تر به چشم می آیند. حمام نوبر هم یکی از همان جاذبه هایی است که معماری هنرمندانه اش هوش از سر اهالی هنر می برد و یادگار زیبای دیگری از دوران قاجار است. این حمام که با عنوان حمام وزیر نیز شناخته می شود در سال ۱۳۷۸ به سفره خانه ای سنتی تبدیل شد و در واقع اولین سفره خانه سنتی شهر تبریز به حساب می آید.
تغییر کاربری این حمام بدون کوچکترین دخل و تصرفی در بنا انجام و فضای پشت بام آن هم به چایخانه تبدیل شد، جایی که مراسم نقالی و پرده خوانی برگزار می شد و حالا می توان ضمن شنیدن موزیک های سنتی، دمنوش های گیاهی و دسرهای شیرین و خوشمزه نوش جان کرد. این حمام ۱۴۰ ساله حالا با نام رستوران شهریار شناخته می شود و از قدیم الایام میزبان مغازه داران و خانواده های محله های بازار و شهناز است. وقتی به بازار بزرگ تربیت بروید، رستوران شهریار را سر راهتان می بینید.

موزه بزرگ آذربایجان


در جوار مسجد کبود تبریز به در چوبی و ساختمان بزرگی بر می خورید که نام آذربایجان در بالای سر درش خودنمایی می کند. موزه بزرگ آذربایجان از آن دست موزه هایی است که جایگاه ارزشمندی در بین موزه های کشور دارد و به عنوان دومین موزه باستان شناسی ایران شناخته می شود. در این موزه آثار تاریخی و هنری مربوط به دوره های پیش از اسلام و اسلام به نمایش گذاشته شده است. کار ساخت بنای این موزه در سال ۱۳۳۷ شروع شده بود و در نهایت در سال ۱۳۴۱ موزه آذربایجان افتتاح شد.
این موزه دارای ۳ سالن وسیع و بزرگ است که برخی از آثار آن بسیار قدیمی و جالب هستند و زمانی که حکایت پشت این آثار را بدانید، جذابیتشان چند برابر می شود. قدیمی ترین آثاری که در این موزه به نمایش گذاشته شده شامل سفال هایی هفت هزار ساله اند که از تپه اسماعیل آباد کشف شده‌اند و همچنین سنگ های معدنی « سرپانتین» که در جیرفت پیدا شده بودند. در این موزه مجسمه الهه زن نیز به نمایش گذاشته شده که مربوط به ۳ هزار سال پیش بوده و در رستم آباد گیلان یافت شده است.

بوستان خاقانی


در مجاورت مسجد کبود تبریز پارک خاقانی یا بوستان خاقانی قرار دارد، بوستان شناخته شده ای که در گذشته خانقاه آن محل عبادت فقیهان و شیخ ها بود و در قرن های گذشته حیاط یکی از عمارت های معروف شهر یعنی عمارت مظفریه به حساب می آمد. حدود ۲۰۰ سال پیش که زلزله بزرگی تبریز را ویران ساخت، مسجد کبود و عمارت مظفریه کاملا تخریب شدند و حیاط این عمارت به گورستان تبدیل شد و کشته شدگان زلزله را در آن جا دفن کردند. در سال ۱۳۰۸ هم شهردار تبریز این گورستان را به باغی عمومی تبدیل کرد.
قبلا به این بوستان «باغ استخوان ها» می گفتند تا اینکه موزه آذربایجان و مدرسه جهانشاه در این مکان ساخته شدند و کم کم محوطه مدرسه به بوستان خاقانی تبدیل شد و مجسمه خاقانی، شاعر آذربایجانی در داخل پارک نصب شد. بوستان خاقانی بوستان بزرگی نیست ولی سرویس بهداشتی، نمازخانه و نیمکت های زیادی برای استراحت دارد و بخش بانوان و آقایانش تفکیک شده است. این بوستان تاریخ بزرگی را به یدک می کشد و جزو جاذبه های تاریخی شهر تبریز به حساب می آید.

محله بارون آواک


بین محله های قدیمی اهراب، لیل آباد و میارمیار تبریز محله ای قدیمی و نوستالژیک قرار گرفته که با نام محله بارون آواک یا بارناواک شناخته می شود. زیبایی و دوران اوج این محله قدیمی را باید از قدیمی های شهر پرسید، در آن زمان ها معابر و گذرگاه های بارون آواک با خانه های قدیمی احاطه شده بودند و بناهای تاریخی آن هنوز تخریب نشده بودند. محله بارون آواک در واقع از همان دوران قاجار و حکومت ناصرالدین شاه محل سکونت مهاجران ارمنی بوده است و در اواخر دهه ۸۰ با گسترش پهنای گذرگاه بارون آواک، بیش تر خانه های قدیمی آن تخریب شدند و پیوستگی محله بارون آواک از بین رفت.
در آن ایام باغی قدیمی به نام «بنکداریان» در محله بارون آواک قرار داشت که همراه با خانه های قدیمی دیگر کوبیده و نابود شد. اگر گذرتان به این محله افتاد حتما سری به نانوایی قدیمی (سنگگ پزی) بزنید، قدمت این نانوایی به دوران قاجار برمی گردد و قرار است از سوی شهرداری تخریب شود. ممکن است توجه گردشگران به این محله و چنین بناهایی مانع نابودی و تخریبشان شود. ضمنا کلیسای سرکیس مقدس نیز در همین محله واقع شده است.

موزه مشروطه


خانه مشروطه علاوه بر اینکه یکی از زیباترین خانه های تاریخی شهر تبریز است، از پرافتخارترین آن ها نیز به حساب می آید چون در دوران مشروطه مقر تصمیم گیری و تجمع بزرگ مردان آن زمان بوده است. امروزه این خانه ۱۳۰۰ متری به موزه مشروطه تبدیل شده و و اشیا ارزشمند سران مشروطه و تصاویر و اسناد مربوط به مشروطه در آن به نمایش گذاشته شده است. قدمت خانه مشروطه یا «خانه کوزه کنانی» به ۱۵۰ سال پیش برمی گردد و حاج ولی تبریزی معمار آن بوده است. این موزه نقش تبریزی ها در جنبش مشروطه را به خوبی بازگویی می کند.
ویزگی های معماری این اثر ملی از جمله پنجره های ارسی و شیشه های رنگی آن و درهای چوبی منبت کاری شده، زیبایی خاصی به بنا داده اند و ورود به آنجا شما را به حال و هوای دیگری می برد. حیاط زیبا و گل کاری شده خانه مشروطه جای خوبی برای فرار از شلوغی بازار تبریز است. در داخل موزه نیز فرش مشروطه، تندیس های مشروطه خواهان، سلاح کمری ستارخان و دستگاه چاپ ژلاتینی که به منظور تکثیر شب نامه های مشروطه استفاده می شد، در معرض نمایش قرار گرفته است.
جاهای دیدنی تبریز

بازار تربیت


معمولا گردشگرانی قصد خرید از تبریز را داشته باشند به بازار تربیت سر می زنند و همراه با پیاده روی در گذرگاه تربیت از مراکز خرید و مغازه هایش دیدن می کنند. گذرگاهی که روزگاری در مسیر جاده ابریشم قرار داشت و از قدیمی ترین خیابان های تبریز به حساب می آید. بعد از اینکه در فاصله بین سال های ۱۳۰۰ تا ۱۳۰۵ اولین و اصلی ترین خیابان تبریز یعنی خیابان امام خمینی فعلی ساخته شد، در سال ۱۳۰۸ برای گسترش این خیابان، خیابان های دیگری ساخته شدند که خیابان تربیت یکی از آن ها بود. شاید جالب باشد بدانید که از یکی از کوچه های گذرگاه تربیت راهی به بازارچه کره نی خانا هم وجود دارد.
خیابان تربیت همیشه و هر ساعتی پر از شلوغی و هیاهوست و اهالی شهر و گردشگران، دست فروشان و دوره گردان حال و هوای خاصی به آن داده اند. هنگام ظهر هم بوی آبگوشت و غذاهای ایرانی در کوچه پس کوچه های این گذرگاه می پیچید. در سال های اخیر با درخت کاری، سنگ فرش شدن خیابان و تبدیل آن به پیاده راه، افزودن مجسمه هایی از مشاغل قدیمی به جذابیت این خیابان اضافه شد و این در حالی است که مغازه ها و پاساژهای بزرگی در این خیابان قرار دارند و گذرگاه تربیت یکی از مراکز اصلی خرید در شهر تبریز به حساب می آید.

موزه عصر آهن تبریز


یکی از موزه های متفاوت و جالب تبریز موزه عصر آهن است و همانطور که از نامش پیداست، آثاری که در این موزه به نمایش گذاشته شده اند مربوط به دوره آهن هستند و از این جهت ارزشی جهانی دارند. موزه عصر آهن در واقع محوطه ای باستانی شامل گورستان و آثار سفالی است که در مجاورت مسجد کبود قرار گرفته و در آن مردگانی با لوازم زندگی دفن شده اند. این گورها به همراه سفال هایی که در کنار اجساد دفن شده بودند، در پی اکتشاف سال ۱۳۷۶ یافت شدند. این سایت شامل ۳۸ گور کودک و مرد و زن است که با ظروف سفالی، اسباب بازی ها، جواهرات و اسلحه هایشان دفن شده اند.
کاوش های باستان شناسی نشان داده که این مردم به آیین مهرپرستی معتقد بوده اند و به جهان پس از مرگ باور داشته اند و برای همین غذا، نوشیدنی و حتی ابزاری در کنار اجساد دفن می کردند. این آثار ۴ هزار ساله نه تنها در کشور بلکه در کل جهان شهرت پیدا کرده اند و گردشگران زیادی از سراسر دنیا به بازدید از موزه عصر آهن می آیند. ساختمان موزه، ساختمانی کاهگلی با پله های چوبی است، انگار که وارد یک غار می شوید. آثار و گورهای کشف شده نیز بدون هیچ تغییری به نمایش گذاشته شده اند.

کلیسای سرکیس مقدس


در محله لیلاوا و خیابان بارناواک یا بارون آواک تبریز کلیسایی قدیمی با سبک معماری ارمنی واقع شده که قدمت بنای آن به دوران قاجار می رسد. این کلیسای سنگی که گنبدهای آجری دارد با نام کلیسای سرکیس مقدس شناخته می شود و به یاد کلیسای سرکیس آذرشهر ساخته شده است. بنای اصلی این کلیسا حدود ۲۰۰ سال پیش و توسط شخصی به نام پطروسیان ساخته شده و حدود ۲۵ سال بعد از ساختش مرمت و بازسازی شده است. داخل کلیسا قبری متعلق به کشیش ارمنی هاکوپ قاراپتیان قرار دارد.
در حیاط این کلیسا بنای یادبود سنگی به یاد کشته شدگان ارمنی ساخته شده و بر روی کتیبه آن نام شهدای ارمنی که در ۲۴ آوریل ۱۹۱۵ قتل عام شدند، حکاکی شده است. یک عقاب و شمشیر فلزی هم که نماد و سمبل آزاد منشی و مقاومت آنان بوده، بر روی آن نصب شده است. اگر به سبک معماری ارمنی علاقه مند باشید، دیدن کلیسای سرکیس مقدس تبریز خالی از لطف نخواهد بود.
جاهای دیدنی تبریز

آرامگاه دو کمال


در محله بیلانکوه دانشگاه دو کمال یا مرکز آموزش نگارگری را می بینید که قبلا پارک و باغ بزرگی بوده است. در این دانشگاه مقبره ۲ شخصیت تاریخی و فرهنگی کشور به نام های کمال الدین بهزاد و کمال الدین مسعود خجندی وجود دارد. هیچ کدام از آن ها متولد تبریز نبوده اند ولی سال های آخر عمرشان را در این شهر گذرانده اند؛ خجندی از شعرای معروف قرن هشتم و نهم بوده که هنگام برگشت از سفر حج در تبریز ماندگار شده و کمال الدین بهزاد نقاش و نگارگر چیره دست قرن دهم بوده که به دعوت شاه اسماعیل صفوی در تبریز ساکن شده بود.
در واقع سلطان جزایر به خاطر ارادتی که به کمال الدین خجندی داشت، باغی در بیلانکوه به او داده بود و در آن خانقاهی بنا کرده بود و خجندی بعد از مرگش در این باغ دفن شد. بعد از دفن کمال الدین بهزاد در این باغ با نام باغ دو کمال شناخته شد و چهره های برجسته دیگری در این مکان دفن شدند ولی باغ دو کمال کم کم به گورستانی متروکه تبدیل شد تا اینکه ۲ مقبره در اوایل دهه ۴۰ به طور کاملا اتفاقی و در حین بازی ۲ پسر بچه کشف شدند و بعد از مرمت و بازسازی در لیست آثار ملی ثبت شدند.

خانه کلانتر


متاسفانه برخی از خانه های ارزشمند و تاریخی شهر تبریز چشم انتظار توجه مسئولین هستند، خانه کلانتر که از یادگاری های زیبای دوران قاجار است سال های زیادی است که به صورت متروکه رها شده و ضلع شمالی آن به طور کامل تخریب شده است. اگر از قدیمی های شهر بپرسید، از خاطرات کلاس درس هایشان در این خانه می گویند. این خانه در سال های ۱۳۳۰ تا ۱۳۶۰ به دبستان هاشمی اجاره داده شده بود و در سال ۱۳۶۰ توسط دبیر بازنشسته ای خریداری شد که از همان زمان به صورت متروکه رها شده است.
این بنا کوشکی در سال ۱۳۱۱ و در باغی به وسعت ۶۵۵۰ متر ساخته شده بود و متعلق به ابراهیم خان شرف الدوله کلانتری از نمایندگان اولین مجلس شورای ملی بود. زیبایی این بنا به سبک معماری آن بوده که از معماری قفقازی الهام گرفته شده و برنامه هایی برای بازسازی و تبدیل این اثر ملی به یک مجموعه فرهنگی- تاریخی در نظر گرفته شده ولی هنوز خبری نیست.

خانه امیر کبیر


برخی خانه تاریخی زیبایی ظاهری چندانی ندارند ولی از آنجایی که شخصیت های بزرگی در آن ها زندگی کرده اند، می توانند کنجکاوی هر کسی را برانگیزانند. در گذرتان به محله وزیرآباد تبریز چشمتان به خانه شخصیتی مثل امیرکیبر می افتد. امیر کبیر را با مدرسه دارالفنون و روزنامه وقایع اتفاقیه اش می شناسیم، او در مدتی که در تبریز سکونت داشت، خانه باغی بنا کرد. حالا باغ این خانه به پارکی عمومی تبدیل شده و گرچه ۹۰ درصد این خانه در گذر زمان از بین رفته بود ولی حالا بازسازی شده است.
بوستان امیرکبیر، پارک بزرگی است که می توانید یک عصر دل انگیز تابستانی را در آن جا بگذرانید و شاتوت های خوشمزه درخت بزرگ وسط پارک را میل کنید. گرچه امکان بازدید از داخل خانه امیرکبیر وجود ندارد ولی می توانید نگاهی به نمای آن بیاندازید، جلوی خانه هم مجسمه برنزی بزرگی از امیر کبیر نصب شده که ارتفاع آن به ۲ متر و ۲۰ سانتی متر می رسد و اثر جعفر نجیبی هنرمند کشورمان است.

خانه پروین اعتصامی


خانه مشهورترین شاعر زن ایران دیدن دارد، اینکه در چه محیطی و با چه حال و هوایی بزرگ شده است اما کمتر کسی سراغ این خانه می رود. وقتی به محله ششگلان تبریز می روید تا موزه قاجار و مقبره استاد شهریار را ببینید، سراغ این خانه را از اهالی شهر بپرسید چون خانه پدری پروین اعتصامی یکی دیگر از یادگاری های دوران قاجار است و نمایشگاه های اداره کل میراث فرهنگی و صنایع دستی آذربایجان در این خانه دایر می شود.
نمای خانه درست مثل بقیه خانه های تاریخی از دور دلبری می کند و باغچه و حوض وسط حیاط به دنیای دیگری در گذشته می برد. اگر کمی جلوتر بروید پروین را می بینید که از پله ها بالا می رود، البته مجسمه اش. پروین در این خانه چشم به جهان گشوده بود تا ۷ سالگی همین جا زندگی کرده و بعد از مرگش در حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شده است. ناگفته نماند که این خانه ۱۳۰۰ متری حال خوبی دارد و امکان بازدید از هر ۲ طبقه آن وجود دارد.
جاهای دیدنی تبریز

مسجد کبود


مسجد کبود یا به قول اهالی محل «گوی مچید» از روزهای اوج تبریز و زمانی که پایتخت کشور بود راه به دنیای امروزی باز کرده و به دستور دختر مقتدرترین حاکم سلسله قراقویونلوها (سلسله ای مربوط به قرن نهم هجری) سلطان جهانشاه ساخته شده است. گویا صالحه خانم دستور ساخت این بنا را در نیمه های قرن نهم صادر کرده و مادرش جان بیگم خاتون ناظر ساخت این بنا بوده است. اما زلزله عظیم سال ۱۱۵۸ باعث فرو ریختن گنبدهای مسجد کبود شد و تا بیش از ۱۵۰ سال همچنان خرابه باقی ماند.
در سال ۱۳۱۸ بازسازی مسجد شروع شد و این پروژه تا سال ۱۳۵۵ طول کشید. گنبدهای مسجد کبود توسط استاد محمدرضا معماران طراحی و ساخته شد. آنچه آوازه این مسجد را به گوش جهانیان رسانده، رنگ لاجوردی آن است. این بنا یکی از ۴ مسجد آبی رنگ دنیا است و تنوع و ظرافت به کار رفته در کاشی کاری ها و نگارهای اسلیمی آن سبک زیبایی از معماری اسلامی آذری را به نمایش گذاشته است.

شاهگلی یا ائل گولی


اگر از محلی های شهر بخواهید دیدنی ترین جاذبه تبریز را به شما معرفی کنند، بدون شک اولین گزینه آن ها ائل گلی خواهد بود. این تفرجگاه دیدنی و معروف در طی چندین دوره تاریخی مسیر رو به رشدی را پشت سر گذاشت تا به پارک امروزی تبدیل شد. اینجا همان جایی است که باید برای خلوت، سرگرمی، دورهمی با دوستان، پیاده روی، ورزش گروهی، شب نشینی و حتی طبیعت گردی بروید، تفرجگاهی که بتوانید از شلوغی شهر دور باشید و در عین حال از نزدیک با فرهنگ مردم محلی آشنا شوید.
تفرجگاه ائل گلی از امکانات تفریحی و رفاهی متعددی برخوردار است و زیباترین نقش آن، عمارت هشت ضلعی شناوری است که تبدیل به رستوران و تالار شده است. ساختمانی که زمانی قرار بود کاخ ییلاقی پسر هشتم عباس میرزا باشد اما عمرش به اتمام ساخت بنا کفاف نداد. اطراف این عمارت سایه بان ها و صندلی هایی چیده شده که می توانید ساعاتی را به تماشای دریاچه و نوشیدن یک لیوان چای یا نسکافه سپری کنید.
جاهای دیدنی تبریز

عمارت شهرداری


زیباترین نمای ساختمان تبریز متعلق به عمارت شهرداری است که چشم انداز زیبایی به میدان ساعت داده است. در حوالی شب از کنار این عمارت بگذرید تا به عمق زیبایی آن پی ببرید. این عمارت به دستور رضاشاه و با نظارت مهندسان آلمانی ساخته شده و از همان زمان به عنوان ساختمان شهرداری شهر کاربرد داشته است. این عمارت ۳ طبقه در زمینی به مساحت ۹۶۰۰ مترمربع و با زیربنای ۶۵۰۰ مترمربعی طراحی و ساخته شده که دارای یک برج ساعت ۳۰.۵ متری است.
زنگ این ساعت هر ۱۵ دقیقه یک بار به صدا درمی آید و گذشت زمان را به اهالی شهر یادآوری می کند. موزه شهرداری در طبقه زیرزمین این عمارت قرار دارد و به عنوان اولین و تنها موزه تاریخ شهرداری ایران شناخته شده است. در تالارهای این موزه فرش ها و قالی های قدیمی، دوربین های قدیمی، هنرهای معاصر و آثار و اشیا مربوط به تبریز به نمایش گذاشته شده اند.

مسجد صاحب الامر


در انتهای خیابان دارائی تبریز بنای قدیمی مسجدی را می بینید که از دوره پایتختی تبریز به جا مانده و هر چند از آثار ملی کشور به حساب می آید ولی کمتر گردشگری به دیدن آن می رود و تقریبا ناشناخته مانده است. این مسجد از آثار دوره صفوی بوده و به دستور شاه طهماسب اول ساخته شده است، همان شاهی است که می گویند به هنر علاقه زیادی داشته و در هنر خوشنویسی و نقاشی دست داشت.
مسجد صاحب الامر یک بار در زمان حمله عثمانی ها و بار دیگر در زمین لرزه سال ۱۱۹۳ هجری تخریب شد اما در سال ۱۲۶۶ میرزا علی اکبر خان، مترجم کنسولگری شوروی در تبریز برای مرمت آن پیش قدم شد. نکته جالب درباره مسجد صاحب الامر این است که شکل گنبدها و مناره های آن با بقیه مساجد فرق دارد و ارزش تاریخی آن بیش تر به ۲ طاق مرمرینی است که از دوران طهماسب اول به جای مانده است. امروزه موزه قرآن و کتاب در این مسجد دایر شده و بیش از ۲۲۰۰ اثر قرآنی در آن به نمایش گذاشته شده است.

گورستان پینه شلوار


شاید شما هم کنجکاو باشید تا به گورستانی متعلق به پیش از اسلام بروید. چنین مکانی چند کیلومتر دور از تفرجگاه دیدنی ائل گلی و در مجاورت دامنه های کوه سهند قرار گرفته است. قبرستان شاد آباد مشایخ یا پینه شلوار یک گورستان معمولی با سنگ قبرهایی که تا بحال دیده‌اید نیست و افسانه ها و حکایت های شنیدنی زیادی درباره آن وجود دارد. اینجا با سنگ قبرهای عجیب و غریبش مدفن امرا، عرفا و مشایخ هایی بوده که در قرن های ۷، ۸ و ۹ هجری در این منطقه می زیسته اند.
در گورستان پینه شلوار تبریز قبرها مکان مشخصی ندارد و به صورت پراکنده دیده می شوند ولی سنگ قبرهای منحصر به فرد را به راحتی می توانید پیدا کنید. قبرهایی که حکایت از ۳ جمعیت مختلف ساکن در این منطقه دارند، ۳ جمعیتی که هیچ نوع اشتراک فرهنگی ندارند. برخی از آن ها هیچ شناسنامه ای ندارند ولی از روی شکلشان می توان فهمید به ارامنه مهاجر تعلق دارند. برخی از آن ها دارای متن هایی به خط کوفی و تاریخ هایی مربوط به دوره اسلامی هستند و دسته دیگر که به اشکال آلت مردانه ساخته شده اند و فاق سنگ نوشته اند.

خانه علی مسیو


در نزدیکی خانه حیدرزاده و برخی بناهای تاریخی تبریز به خانه کوچکی می رسید که معماری منحصر به فرد آن مربوط به دوران قاجار بوده و به مرکز غیبی تبریز مشهور است. خاص بودن معماری خانه علی مسیو به خاطر طراحی پیچیده و مبهم آن است و حسابش از دیگر خانه های تاریخی جداست. این خانه متعلق به تاجر تبریزی بوده که به کشورهای اروپایی سفرهای زیادی داشته و به خاطر سفرهای متعددش به فرانسه به او لقب مسیو داده اند. کربلایی علی مسیو از این خانه به عنوان مکانی مخفی برای برگزاری جلسات مشروطه خواهان استفاده می‌کرده است.
زیرزمین هایی مخفی در این خانه وجود دارند که به کوچه های پشتی راه داشته اند و در اصطبل مخفی‌اش اسب هایی نگهداری می شدند که در صورت لو رفتن مکان جلسه، با این اسب ها فرار می کردند. در بالای دیوار خانه شمایل ۲ نفر نصب شده که پسران مسیو هستند و در جریان مشروطه به دار آویخته شدند. این خانه در حال حاضر به موزه ای تبدیل شده که آثار به جا مانده از دوران مشروطه مثل سلاح ها و عکس ها را به نمایش گذاشته است.
خانه ختایی در نزدیکی همین خانه قرار دارد و متعلق به یکی از سران مشروطه تعلق داشته و حامی مالی این مجاهدان بوده است و اهالی آن خانه در حمله روس ها به قتل رسیدند.
جاهای دیدنی تبریز

کافه شتربان


در عصر امروزی هنوز قهوه خانه های تبریز ماهیت سنتی خود را حفظ کرده اند و در میان آن ها قهوه خانه ای قدیمی با نام قهوه خانه دوه چی یا قهوه خانه شتربان قرار دارد که قدمتش به صد سال پیش برمی گردد. این قهوه خانه را در بازار دوه چی پیدا می کنید، جایی که صاحبش اسرافیل با همه گرم می گیرد و با دنیای نوستالژیک مغازه اش شما را به حال و هوای قدیم می برد. برخلاف انتظار، خانوم ها هم می توانند از این قهوه خانه بازدید کنند.
آنچه به این بنا و این قهوه خانه هویت بخشیده، پیرمردی است که با مهمان نوازی‌اش بازدیدکنندگان را تحت تاثیر مهربانی خود قرار می دهد. از این گذشته، رنگ دیوارها، نقاشی ها، قل قل قلیان ها و سوت کتری از قهوه خانه اسرافیل فضای نوستالژیکی ساخته که در ماه های سرد زمستانی می توان ساعاتی را آنجا نشست و به گپ و گفت و گو مشغول شد و یک استکان چای میل کرد.

خانه بهنام


از بین صدها خانه تاریخی که در گوشه و کنار تبریز جای گرفته‌اند، خانه بهنام از آن دست بناهای تاریخی است که معماری گیرایی دارد و حس و حال خوبی را منتقل می کند. این خانه زیبا را حوالی بازار پیدا می کنید و باید از دالانی بگذرید که پشت خانه قدکی قرار دارد. اگر بخواهیم دقیق تر درباره قدمتش بگوییم، آن را به واپسین روزهای دوره زندیه نسبت می دهند ولی با نوسازی‌اش در دوران قاجار به اوج زیبایی خود رسید و با طرح ها و نقاشی های متنوعی تزیین شد.
این خانه دارای ۲ ساختمان زمستان نشین و تابستان نشین است و بخشی از مدرسه معماری دانشگاه هنر اسلامی تبریز به شمار می رود. تزیینات هنرمندانه در هر قسمتی از خانه بهنام خودنمایی می کنند؛ از سقف و دیوارهایش بگیرید تا طاقچه ها و سرستون هایش. اسرار این نقاشی ها و طرح ها هنوز به طور کامل کشف نشده اند و در جریان بازسازی اخیر، دیوارنقاشی های باستانی و تاریخی نیز کشف شده اند که دیدن آن ها خالی از لطف نیست.

خانه گنجه ای زاده


از دیگر خانه های تاریخی تبریز که متعلق به دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز است، می توان به خانه اعیانی گنجه ای زاده اشاره داشت. این خانه را در یکی از محله های قدیمی تبریز به نام مقصودیه پیدا می کنید؛ محله مقصودیه نزدیک به میدان ساعت است و جاذبه های متعددی در آن اطراف قرار گرفته اند. بنای این خانه با تلفیق سبک معماری قاجار و پهلوی ساخته شده و بخش شرقی آن متعلق به دوره قاجار و بخش غربی متعلق به دوره پهلوی است.
بعد از خانه بهنام به این خانه سفید می رسید، خانه ای که صاحبش روزنامه نگاری از فرزندان نماینده مجلس در دوران مشروطه بوده است و حالا علاوه بر اینکه خانه شخصیت برجسته ای باشد، معماری جذابی دارد. در معماری این خانه بوده که برای اولین بار معماری مدرن جان گرفته و به این صورت جزو آثار ملی کشور به حساب می آید.

خانه حیدرزاده


در همین محله مقصودیه و در جوار عمارت شهرداری، خانه تاریخی دیگری به نام خانه حیدرزاده را می بینید. آخرین مالک این خانه تاجر فرشی به نام آقای حیدرزاده بوده و به سبب ارزش های تاریخی و معماری اش به فهرست آثار ملی کشور راه پیدا کرده است. هیچ مدرکی درباره تاریخ ساخت این خانه در جایی ثبت نشده ولی بررسی ها نشان داده که قدمت آن به ۱۳۰ تا ۱۵۰ سال پیش برمی گردد و حتی معمار آن شخصی به نام حاج حبیب لک بوده است.
بیرون و داخل خانه حیدرزاده با پنجره ها و شیشه های رنگینش چشم و دل بازدیدکننده را محسور خود می کنند. این ارسی های مشبک بزرگ، حوض لاجوردی، طاق های خانه و دکوراسیون زیباش که هنر و تاریخ را در هم آمیخته حال و هوای خوبی را به شما منتقل خواهد کرد و شما را به سفر در زمان می برد. جذاب ترین بخش خانه حیدرزاده اتاق اصلی یا شاه نشین آن است.

خانه شربت اوغلی


در محله قدیمی سرخاب و خیابان ثقه الاسلام تبریز به یادگاری دیگری از دوره قاجار می رسید که روح معماری آن دوره تاریخی در خشت های آن دمیده شده است. خانه ای که برای کاربری مسکونی ساخته شده بود و مالک آن تاجر فرش تبریز، حاج مجید شربت اوغلی بود. ستون ها و سرستون های این خانه هنوز نظر اهالی ذوق و هنر را به خود جلب می کنند. این خانه باصفا در سال 1369 توسط شهرداری خریداری شد و بعد از مرمتش به فرهنگسرای تبریز تبدیل شد.
از هشتی ورودی خانه که بگذرید به عمارت ۳ طبقه ای می رسید که روبروی آن حوض بزرگی قرار دارد و باغچه های اطرافش زینت بخش آن هستند. این خانه ۲ حیاط اندرونی و بیرونی دارد و تالار مرکزی آن در طبقه اول قرار گرفته است. بارزترین خصوصیات این خانه نمای سفید رنگ، گچ کاری های زیبای حاشیه پنجره ها و درها و طاق های نمای آجری آن است.در زیرزمین خانه شربت اوغلی، فضایی برای نمایشگاه آماده شده و این خانه جزو آثار ملی کشور به حساب می آید.
جاهای دیدنی تبریز

برج خلعت پوشان


در دهستان پرگردشگر باسْمنج و در ۱۰ کیلومتری شرق تبریز برجی وجود دارد که تحت مالکیت دانشگاه تبریز است و در دوره های تاریخی گذشته، مراسم خلعت پوشان در آن برگزار می شد. این برج که از جاذبه های تاریخی مهم دوره صفوی به حساب می آید، دارای معماری جذابی است که بازدید از آن خالی از لطف نخواهد بود. در دوره قاجار خلعت اهدایی شاهان در این برج به دوش آن ها انداخته می شد و برای همین به نام برج خلعت پوشان معروف شده است.
این برج آجری به شکل منشور ۳ طبقه ساخته شده و دارای ۱۶ پهلو است. اگر به بالای دیوار طبقه سوم نگاهی بیاندازید، طرح کنگره دندانه ای می بینید که گمان می رود در آیین ها و مراسم های ویژه کاربرد داشته است. از آنجایی که دانشگاه تبریز مرمت این برج را به عهده گرفته بود، این بنا تحت مالکیت این دانشگاه درآمده است و جالب است بدانید که آخرین مراسم خلعت پوشان در سال ۱۳۳۰ و در زمان حکمرانی صمد خان مراغه ای برگزار شده است.

خانه ثقه الاسلام


برای اینکه به دیدن خانه ای تاریخی با معماری شاخص بروید باید راهی خیابان چایکنار تبریز شوید. مابین پل قاری و مسجد صاحب الامر خانه ای ۳ طبقه را می بینید که جزو نادر خانه های ۳ طبقه ای است که قاب بندی آجری دارد. این خانه زمانی به عنوان آموزشگاه هنرهای سنتی و حتی موزه سفال تبریز نیز کاربری داشت.
خانه ثقه الاسلام متعلق به میرزا علی آقا تبریزی از جمله مبارزان مشروطه بوده که در سال ۱۳۳۰ به دست روس ها به دار آویخته شده است. این خانه هم جزو آثار ملی کشور به حساب می آید و قدمت آن به اواخر دوره قاجار می رسد. با اینکه بخش بزرگی از حیاط بیرونی آن در خیابان کشی از بین رفته ولی به خاطر مرمت خوبش هنوز حال و هوای خوبی دارد. کف این خانه، ستون ها، ایوان و پله هایش چوبی است و زیبای خاصی به نمای خانه داده است.
جاهای دیدنی تبریز

امامزادگان دال و ذال


در راهی که به پیاده راه تربیت ختم می شود، مابین خیابان شهناز و فردوسی و در کوچه میارمیار بقعه ای بسیار قدیمی را می بینید که سندی مربوط به تاریخ ساخت آن در دست نیست ولی مطالعات نشان می دهد که بارها تعمیر و بازسازی شده است. اولین تاریخی که از مرمت این بقعه ثبت شده به سال ۱۱۹۳ق برمی گردد و آخرینش به بازسازی آن در سال ۱۳۸۰ش و به همت حاج جعفر دهقان انجام شده است.
اینجا آستان مقدس نوادگان حضرت علی (ع)، فرزندان محمد حنفیه، حضرت حذیفه و ابراهیم است که در جوار مسجد دال و ذال واقع شده است. بنای مسجد و بقعه دارای ۳ در ورودی و ۴ پنجره آهنی سبز است که درب ضلع غربی و ۳ پنجره‌اش متعلق به امامزادگان دال و ذال است و ضریحی نقره ای روی مزارشان نصب شده است.

خانه مجتهدی


در حوالی بازار و خیابان جمهوری اسلامی تبریز به خانه تاریخی دیگری می رسید که جزو آثار ملی کشور به حساب می آید و قریب به ۲ دهه است که قرار است آن را تبدیل به موزه پست یا موزه تمبر ایران کنند‌. با اینکه کار مرمت خانه مجتهدی ها به پایان رسیده ولی هنوز خبری از پروژه موزه پست نیست‌. این خانه تاریخی، خانه ای به جا مانده از دوران قاجار است که آخرین مالکش شخصی به همین نام بوده است.
خانه مجتهدی ها متشکل از دو بخش اندرونی و بیرونی است و یک ساختمانش در اواسط دوره قاجار ساخته شده و ساختمان دیگرش متعلق به اواخر دوره قاجار است. البته دیوار نقاشی هایی در این خانه دیده می شوند که رنگ و بوی دوره صفویه دارند و در کنار قسمت های مختلف خانه، بازدید از آن ها خالی از لطف نیست.

مسجد جمعه تبریز


در حوالی بازار به غیر از مسجد جامع، مسجد سبز نیز از جاذبه های تاریخی شهر به حساب می آید. مسجدی که از دوره صفویه به یادگار مانده و راه آن از پس دالان های بازار صفی می گذرد. این مسجد به مسجد سبز مشهور بوده و یکی از آثار ملی کشور به شمار می رود. از آنجایی که در بنای این مسجد ۴ ردیف ستون های پنج تایی سبز رنگ وجود دارد، این مسجد به مسجد سبز مشهور شده است. گفته می شود که مسجد سبز تبریز در تاریخ ۱۲۵۵ و توسط بازرگانی به نام حاجی علی بنا شده است.
فیلتر نظرات کاربران
امتیاز کاربران

0
عالی
0
خوب
0
متوسط
0
بد
0
خیلی بد
زمان سفر





نوع سفر






نظرات
هنوز هیچ نظری ثبت نشده است